Na czym polega dogoterapia?

Psy to wyjątkowe zwierzęta. Nie tylko są naszymi przyjaciółmi na dobre i złe, ale bardzo korzystnie wpływają na nasze zdrowie. Nie bez powodu dogoterapia cieszy się coraz większą popularnością. Jak wyglądają takie zajęcia i komu mogą pomóc?

Od wielu lat badacze obserwowali, że obecność psa działa na ludzi leczniczo w wielu schorzeniach. Z czasem psa postawiono w roli terapeuty, skąd nazwa dogoterapia. O efektywności takiej formy terapii świadczy fakt, że psy coraz częściej wspierają proces rehabilitacji.

Na czym polega dogoterapia?

Nie każdy pies może być psim terapeutą. Przebieg spotkania z takim psiakiem też nie jest przypadkowy. Dogoterapia wiąże się z wykonywaniem przez pacjenta szeregu zadań. Pies mu asystuje, pomaga, motywuje do podjęcia czasem trudnej dla danej osoby aktywności. Tę formę terapii stosuje się w przypadku dzieci i dorosłych niepełnosprawnych ruchowo i psychicznie. Wspiera również osoby mające problemy z nastrojem i cierpiącym na depresję. Dzięki obecności psa terapia jest przyjaźniejsza i odbywa się w luźniejszej atmosferze. Zwierzak może towarzyszyć podczas psychoterapii, rehabilitacji ruchowej albo terapii logopedycznej.

Jak przebiega dogoterapia?

Przebywanie w towarzystwie każdego psa może wpływać korzystnie na naszą psychikę. Jednak nie każdy pies może brać udział w dogoterapii. Przede wszystkim nie szkoli się psów stróżujących i obronnych. Pies musi mieć odpowiednie cechy i przejść szereg testów. Ma być wyjątkowo posłuszny i dobrze socjalizować się z pacjentami. Takie szkolenia trwają od 2 do 3 lat.

Sam przebieg terapii jest zależny od wieku i schorzenia pacjenta, ale jest kilka zasad obowiązujących zawsze. Częstotliwość spotkań z pacjentem to 1-4 spotkania w miesiącu, a każda sesja trwa do 2 godzin. Zajęcia są indywidualne lub grupowe. Pacjenci uczą się empatii, samokontroli, podnoszą samoocenę. Psy wpływają także na obniżenie ciśnienie krwi, lepsze funkcjonowanie mięśni i stawów, wzmocnienie odporności i lepsze funkcjonowanie układu nerwowego. Decydując się na dogoterapię, możemy mieć pewność, że przyniesie pewne korzyści, ale niekoniecznie od razu. Zdarza się, na przykład w przypadku osób z autyzmem, że musi minąć więcej czasu, zanim pacjent oswoi się z psem.