Dog Yoga – co to takiego i na czym polega?

Wiele osób chce zwiększyć swoją aktywność fizyczną i decyduje się na ćwiczenia w domu. Nie oznacza to wcale, że trzeba inwestować w hantle, worki treningowe, czy inne kosztowne przyrządy. Czasem wystarczą dobre chęci. Jedną z form aktywności, jaką można rozpocząć bez żadnego sprzętu, jest joga. Jednak joga niejedno ma imię, czy charakteryzuje się Dog Yoga?

Nawet jeśli dopiero zaczynamy swoją przygodą z jogą, to łatwo zauważymy, że wiele asan, nawet tych podstawowych, było inspirowanych zwierzętami. Pies z głową do góry, kobra, wielbłąd, koci grzbiet to tylko kilka przykładów. Oznacza to jednak, że zwierzęta do jogi pasują idealnie. Mało tego, nasz pupil będzie bardzo zainteresowany tym, co robimy i z chęcią się przyłączy. Dog Yoga, czyli joga z psem, może okazać się ciekawą przygodą.

Dog Yoga – jak to się zaczęło?

Prekursorką tego stylu jogi jest Sizu Teilman. To amerykańska instruktorka jogi, która przeszło 20 lat temu zaczęła na swoje zajęcia przyprowadzać psy. Z czasem swoją wiedzę przekazała wielu instruktorom, a oni joginom. W jodze chodzi o to, by skupić się na wykonywanych ruchach. Asany rozluźniają i pozytywnie wpływają nie tylko na nas, ale i na zwierzaki. Nie łudźmy się jednak, że nauczymy psa, by robił z nami asany. To może być nieosiągalne. Wystarczy, że pies będzie obok nas, a korzyści będą obustronne.

Zaczynamy jogę z psem

Kiedy wyciągniemy matę i zaczniemy się rozciągać, to najpewniej pies zacznie nas obserwować. To dobry znak. Część czworonogów tak się angażuje, że usiłują niektóre asany naśladować. Kiedy to zauważymy, nagródźmy pupila pochwałą. Dzięki temu będzie wiedział, że robi dobrze i będzie to powtarzać. Mimo to w wielu przypadkach pies po prostu usiądzie lub położy się na macie. W trakcie Dog Yogi musimy się liczyć z tym, że nasza koncentracja na samych asanach nieco się obniży, za to obecność psa nas zrelaksuje. To z kolei może uspokoić psa.

Warto zaznaczyć, że zachowanie psa podczas jogi, zależne jest od jego temperamentu. Nie możemy oczekiwać, że żywy zwierzak będzie spokojnie siedział. Zamiast tego może mu przyjść ochota na zabawę, a my musimy uzbroić się w cierpliwość.